في صورة أحد من شيعتهم ، وانّ الرؤيا الصادقة جزء من سبعين جزء من النبوّة « 1 » . وحديث حضرت رسالت پناه نبوى صلى الله عليه و آله : إذا تقارب الزمان لم تكد رؤيا المؤمن تكذب « 2 » . بعد از آن كه كثيرى از شواهد بحرين كتاب و سنّت در اين مطلب از سواد قلم به بياض صفحهء تقدير تحرير رفته بود ، در اواخر شهر ربيع الأوّل مولد حضرت خير البشر و شفيع المذنبين يوم المحشر ، در ايّام تأليف اين كتاب بين النوم واليقظة ، ملاحظه مىنمود كه شخصى بلند قامت به ابهت و جلالت و علوّ رتبت در جانب سر اين داعى ايستاده و مىگويد كلامى قريب به اين مضمون ، كه از جهت استدلال اين مدّعا آيهء ( عَيْناً يَشْرَبُ بِهَا الْمُقَرَّبُونَ ) سرچشمه‌اى است جارى از فيض رحمت الهى نسبت به جميع ذرّيهء حضرت رسالت پناهى ، چرا داخل اين تأليف نمىنمائى . داعى از خواب جسته ، چراغ را موافق مقصود روشن ديد ، از خوف تطرّف سهو و عروض نسيان آيهء شريفه را بر لوحى محفوظ و قلمى نمود مطلب ، چون روز روشن شد بعد از تفحّص و تصفّح آيهء مذكوره را كه از عالم غيب متذكّر شده بلا زياده و نقصان در سورهء مطفّفين ملاحظه كرد كه بعينها شرف نزول يافته ، به قدرى كه توفيق تحصيل كتب تفاسير توان است يافت . بعد از شكر صدق رؤيا كه موافقت تمام داشت با نص و آيه و احاديث ائمّه و دال بود بر اجازهء تأليف و استكمال اين رساله مراتب را كما هي بيني و بين اللَّه قلمى نمود . لمؤلّفه : عاقبت اشك سحرگاه بكارم آمد * اين جگر گوشه چه وقتى بكنارم آمد

--> ( 1 ) من لا يحضره الفقيه 2 : 585 ح 3191 . ( 2 ) امالى شيخ طوسى ص 386 ح 843 .